talentabout.gr|Home Slider|“Μέσα από τα προβλήματα γίνεσαι καλύτερος”! (photos)
Βασίλης Καλτσής

“Μέσα από τα προβλήματα γίνεσαι καλύτερος”! (photos)

Ο προπονητής της U17 του Ατρόμητου, Βασίλης Καλτσής μίλησε αποκλειστικά στο talentabout.gr για τις ακαδημίες αλλά και τον τρόπο που αντιμετωπίζει τους νεαρούς ποδοσφαιριστές.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ: 25 Οκτωβρίου 2016 | Talentabout.gr Team

Ο Έλληνας coach επικεντρώθηκε κυρίως στο πως επιλέγονται οι νεαροί ποδοσφαιριστές από τον Ατρόμητο, την φιλοσοφία που περνά ο ίδιος στους νεαρούς αλλά δεν παρέλειψε να κάνει και μια σύγκριση των ακαδημιών της Ελλάδας με αυτές τους εξωτερικού. Επίσης μίλησε για τους φετινούς στόχους της ομάδας αλλά και τις επιθυμίες του για το μέλλον.

Διαβάστε αναλυτικά την συνέντευξη του Βασίλη Καλτσή:

Κύριε Καλτσή Βασίλη είστε στην U17 του Ατρόμητου, τις τελευταίες δυόμισι σεζόν, ως προπονητής. Πως ξεκινήσατε στον Ατρόμητο;

Στον Ατρόμητο ξεκίνησα σχεδόν τυχαία! Ήμουν προπονητής στη Μικτή Αθηνών στους προπαίδες,(γεννηθέντες 2001) τους οποίους και προπονούσα μία φορά την εβδομάδα, κάθε Δευτέρα στο γήπεδο που κάνουν προπόνηση και οι ακαδημίες του Ατρομήτου. Εκεί λοιπόν, οι άνθρωποι του Ατρόμητου, ο κος Κασπίρης και ο κος Αποστόλου είδαν τον τρόπο που διαχειριζόμουν τα παιδιά, πως συμπεριφερόμουν, τι προπόνηση έκανα και έτσι… στο τέλος της χρονιάς με πλησίασαν. Μου έκαναν πρόταση, το συζητήσαμε και δέχθηκα. Ανέλαβα τότε την U14 σαν προπονητής, δηλαδή τους γεννημένους το 2000.

kaltsis2

Μετά ήσασταν βοηθός του Γ. Κορακάκη;

Την πρώτο χρονιά διατέλεσα προπονητής στην U14 και τον επόμενο χρόνο έγινα βοηθός του Γ. Κορακάκη στην U20.

Ήσασταν παράλληλα και στην U20 ως βοηθός και προπονούσατε την U17 ως πρώτος προπονητής;

Όχι! Ήμουν στην U13 σαν προπονητής και στην U20 σαν βοηθός εκείνη την εποχή. Μετά, στα μισά της σεζόν προέκυψε μία ανάγκη και έγινα προπονητής στην U17.

Ποια είναι η φιλοσοφία σας σαν προπονητής; Δηλαδή πως συμπεριφέρεστε στα παιδιά;

Μεγάλη κουβέντα η φιλοσοφία. Εγώ αυτό που προσπαθώ να περάσω στα παιδιά είναι να βγάζουν μόνα τους αυτά που πρέπει μέσα στον αγωνιστικό χώρο και μέσα από τις προπονήσεις. Είμαι προπονητής που δεν θα πω “θα κάνεις αυτό, θα κάνεις εκείνο, θα κάνεις το άλλο”, αλλά θα δείξω κάποιες λύσεις και μετά τα παιδιά κατά κάποιο τρόπο θα βγάλουν αυτό που πρέπει μέσα από το ασκησιολόγιο των προπονήσεων. Είμαι άνθρωπος που μιλάω πάρα πολύ με τους ποδοσφαιριστές… Θέλω να έχω επαφή και έχω επαφή. Είμαι αυτής της φιλοσοφίας, κατά έναν τρόπο. Δηλαδή να βγαίνει και από τα παιδιά αυτό που πρέπει. Εγώ θα δώσω 5-6 λύσεις-επιλογές και μετά ο κάθε ποδοσφαιριστής θα αποφασίσει ποια λύση είναι η ιδανική, συν αυτό που θέλει να κάνει από μόνος του. Πιστεύω πάρα πολύ στον ποδοσφαιριστή-άνθρωπο και στην προσωπικότητα του. Την θέλω και την επιζητώ μέσα και έξω από τον αγωνιστικό χώρο! Οπωσδήποτε την επιζητώ! Γιατί εμείς οι προπονητές είμαστε μέχρι την γραμμή, από κει και μέσα είναι οι ποδοσφαιριστές. Όπως λέω συχνά στα παιδιά αστειευόμενος ότι “αν βρισκόμαστε στο Ολυμπιακό Στάδιο και έχει 50.000 κόσμο δεν θα ακουστεί ποτέ αυτό που θα πω από τον πάγκο, άρα θα πρέπει εσείς να ενεργείτε και να αυτενεργείτε και θα πρέπει να επιλέγετε τις πιθανές λύσεις μόνοι σας και άμεσα.

kaltsis_atromitos

Το μυστικό για να κερδίσεις την εμπιστοσύνη των ποδοσφαιριστών;

Σίγουρα δεν μπορείς να κερδίσεις την εμπιστοσύνη όλων των ποδοσφαιριστών. Το ποδόσφαιρο είναι τόσο μεγάλο άθλημα και με τεράστια δυναμική που δεν δύναται να τους καλύψεις όλους, δηλαδή… να είμαι φιλικός με όλους τους παίκτες, να είμαι αρεστός σε όλους τους παίκτες. Στο ποδόσφαιρο κάνεις πολύ καλές φιλίες, κάνεις και πολλούς εχθρούς. Το μυστικό είναι… να είσαι φίλος και ειλικρινής με τους ποδοσφαιριστές και να ξέρουν ότι προσπαθείς για το κοινό συμφέρον.

Έχει συμβεί να έρθει ένας ποδοσφαιριστής και να σας πει… “Κόουτς το κάνεις λάθος” ή να μην υπακούσει μία εντολή που θα δώσετε;

Δεν επιτρέπω να μην ακουστώ, επιτρέπω όμως να το συζητήσουμε. Αν ειπωθεί κάτι τέτοιο…, θα πρέπει να γίνει αυτό που λέω εγώ. Είμαι άνθρωπος ο οποίος θα το συζητήσει με τον ποδοσφαιριστή, αλλά όχι εκείνη τη στιγμή. Μετά το ματς θα αναλύσουμε την κατάσταση για να βρούμε την πιθανή σωστή λύση, γιατί ενδεχομένως μπορεί να έχω κάνει εγώ λάθος. Βέβαια η εμπειρία μας είναι μεγάλη, (εμένα και των συνεργατών μου) αλλά… μαθαίνουμε ακόμα και για πάντα. Πάνω σ’ αυτό στηρίζεται και η φιλοσοφία μου. Θέλω να συζητάω με τους ποδοσφαιριστές. Ιδιαίτερα στις προπονήσεις (στο γήπεδο, στα αποδυτήρια κ.λ.π), και βρίσκουμε τις πιθανές λύσεις μέσα από ασκησιολόγια.

Τι είναι αυτό που προσφέρει ο Ατρόμητος και εσείς ως προπονητής και μπορεί να κάνει την διαφορά σε έναν ποδοσφαιριστή;

Η προοπτική… Είναι οι περισσότερες πιθανότητες που έχει ένας ποδοσφαιριστής του Ατρομήτου μέσα από την σωστή εκπαίδευση και την δουλειά που γίνονται στις ακαδημίες του να παίξει στην πρώτη ομάδα. Αυτό προσφέρει ο Ατρόμητος. Όλοι μας έχουμε ένα σκεπτικό…, μία κοινή φιλοσοφία… με την οποία προοδεύουν όλα τα παιδιά. Αλλά αυτό που εγώ νομίζω ότι προσφέρει ο Ατρόμητος αυτήν την στιγμή είναι η δυνατότητα ένας ποδοσφαιριστής της U20 να παίξει στην πρώτη ομάδα. Όπως ήδη έχει παίξει ο Λημνιός, ο Μπαστακός και ο Κατράνης και θα ακολουθήσουν κι άλλοι… φαντάζομαι, προσδοκώ ,ελπίζω, είμαι σίγουρος!

Αφού ανοίξαμε αυτό το κομμάτι -το ότι οι νεαροί μπορούν να παίξουν στην πρώτη ομάδα του Ατρόμητου- βλέπουμε ότι στην Ελλάδα δεν γίνεται αυτό στις ομάδες. Κανένας ποδοσφαιριστής δεν παίρνει τις ευκαιρίες, όσες θα έπρεπε τουλάχιστον…, να αγωνιστεί στην πρώτη ομάδα. Γιατί πιστεύετε ότι γίνεται αυτό;

Αν γνώριζα τον λόγο… , θα προσπαθούσα να δώσω λύσεις! Είναι μεγάλη κουβέντα . Αν και δεν είμαι εγώ ο αρμόδιος για αυτό το θέμα. Είναι δύσκολο για μια ελληνική ομάδα! Δεν είναι στην κουλτούρα της; να παίξει με νεαρούς 17-19 ετών, εδώ δεν παίζουν έλληνες ποδοσφαιριστές, θα παίξουν και νεαροί και Έλληνες; Μερικές φορές έρχομαι και λέω… “εδώ το έχει κάνει η Μπαρτσελόνα, η Ντορντμουντ, η Αρσεναλ…και άλλες , πως είναι δυνατόν εμείς, οι Ελληνικές ομάδες να μην μπορούμε να βάλουμε έναν νεαρό ποδοσφαιριστή μέσα να παίξει;” Στον Ατρόμητο και στον Πανιώνιο (που ήμουν προπονητής της U21 για δύο χρόνια) γίνεται αυτό, τα αποτελέσματα είναι ορατά και πολύ περισσότερο στο μέλλον.

Πιστεύετε ότι είναι καλύτερο και προτιμότερο ο προπονητής να ξεκινάει από τις Ακαδημίες και να καταλήγει στην πρώτη ομάδα ή είναι άλλοι προπονητές για την Ακαδημία και άλλοι για την πρώτη ομάδα;

Το ιδεατό θα ήταν να ξεκινάνε από τις ακαδημίες. Δεν θα συμβεί ποτέ όμως. Λίγες είναι οι περιπτώσεις που έχει συμβεί κάτι τέτοιο, όπως αυτή του κ. Κορακάκη. Είναι δύο τελείως διαφορετικά πρωταθλήματα αυτό της Ακαδημίας και η Super League. Για τον λόγο αυτό, οι ομάδες θέλουν άλλη διαχείριση και χρειάζονται άλλους προπονητές. Εμείς, οι προπονητές των αναπτυξιακών ηλικιών έχουμε άλλη φιλοσοφία από τον προπονητή της πρώτης ομάδας. Ο προπονητής της πρώτης ομάδας κυνηγάει το αποτέλεσμα με οποιονδήποτε τρόπο! Και καλά κάνει…, γιατί δεν το συζητάμε, δύο αγωνιστικές να μείνεις χωρίς νίκη φεύγεις ενδεχομένως από την ομάδα, ενώ στις ηλικίες τις δικές μας έχουμε μεγαλύτερη πίστωση χρόνου, προκειμένου να δουλέψουμε και να διδάξουμε.

 Άρα συμφωνείτε σε αυτό που λένε…, ότι στις αναπτυξιακές ηλικίες δεν παίζει ρόλο ο πρωταθλητισμός αλλά η διαμόρφωση του προφίλ ενός ποδοσφαιριστή;

Συμφωνώ! Βέβαια ο πρωταθλητισμός βοηθάει στη διαμόρφωση του προφίλ.

Με ποια κριτήρια επιλέγετε τους ποδοσφαιριστές στον Ατρόμητο;

Να έχει την πρωτογενή ύλη, να είναι ταλέντο, να είναι καλό παιδί και να έχει διάθεση να δουλέψει.
Αυτό κοιτάζω.

Στον Ατρόμητο υπάρχει ταλέντο; Υπάρχουν δηλαδή ποδοσφαιριστές οι οποίοι μπορούν να αγωνιστούν σε ευρωπαϊκή ομάδα;

Εντάξει… Είναι πολύ ανοικτό… το ευρωπαϊκή ομάδα. Πιστεύω παρόλα αυτά ότι υπάρχουν ποδοσφαιριστές που μπορούν να αγωνιστούν σε υψηλό επίπεδο. Δεν ξέρω αν αυτό είναι τα ανταγωνιστικότερα ευρωπαϊκά πρωταθλήματα…, αλλά σε υψηλό επίπεδο υπάρχουν ποδοσφαιριστές που μπορούν να παίξουν και θα παίξουν. Αυτή είναι η άποψή μου. Και δεν είναι μόνο από τον Ατρόμητο. Αρκεί να τους δοθεί η ευκαιρία από τους προπονητές. Δηλαδή πίστωση χρόνου… είναι σημαντικό!

kaltsis6

Ποιον ποδοσφαιριστή του Ατρόμητου έχετε ξεχωρίσει;

Δεν θέλω να πω κάποιο όνομα, γιατί θα αδικήσω πολλούς ποδοσφαιριστές. Δεν είναι μόνο ένας…, είναι πολλοί.

Θα ήθελα να μιλήσουμε λίγο για τις ιδιαιτερότητες που κρύβει κάθε ηλικία. Λογικό είναι όσο ανεβαίνει η ηλικία να είναι και πιο δύσκολο…

Για μένα δεν είναι. Όσο πιο νεαρός είναι ένας ποδοσφαιριστής, τόσο πιο δύσκολα διαχειρίσιμος είναι…! Ένας ποδοσφαιριστής, ο οποίος πάει Α’, Β’ ή Γ’ Λυκείου είναι ώριμος. Μπορείς να πεις το οτιδήποτε μαζί του, να συζητήσεις και να βρεις λύσεις. Ναι μεν είναι ευκολότερο για μένα…, αλλά προϋποθέτει να βρεις την επαφή με το παιδί. Το παιδί στην μεγάλη ηλικία αυτή έχει να αντιμετωπίσει… να διαχειριστεί κι άλλα θέματα. Όχι μόνο ποδοσφαιρικά, αλλά σχολείο, φιλενάδες, φίλους και παρέες γενικότερα… Αλλά μέσα από τη συζήτηση, βρίσκεις τη συνισταμένη… την ισορροπία…. Κατά την άποψή μου, όσο πιο μικρά είναι τα παιδιά… εύκολα ενθουσιάζονται, εύκολα απογοητεύονται. Δεν μπορούν να καταλάβουν το σκεπτικό του κάθε προπονητή, με αποτέλεσμα να δημιουργούνται μικρά προβλήματα και στο ίδιο το παιδί. Και εκεί έρχεται η οικογένεια… Εκεί είναι που πρέπει να βοηθήσει η οικογένεια… όταν το παιδί πηγαίνει στο σπίτι.

Είναι πρόβλημα όταν η οικογένεια παρεμβαίνει στην “ποδοσφαιρική ζωή” ενός παιδιού;

Ναι είναι πρόβλημα! Είμαι και εγώ γονιός, έχω δυο παιδιά, δυο γιους παίζουν και αυτοί ποδόσφαιρο! Εγώ έκανα λάθος κάποτε, που υποτίθεται ότι ήξερα. Με τον μεγάλο τον γιο μου… όπου τον πίεζα να παίξει ποδόσφαιρο, λέγοντας του… “πρέπει να κάνεις αυτό, πρέπει να κάνεις εκείνο, πρέπει να κάνεις το άλλο” και έκανα λάθος στο ότι δεν τον ενθάρρυνα… Τα θετικά του στοιχεία δεν τα ενθάρρυνα, με αποτέλεσμα το παιδί να αρχίσει να μην θέλει να πάει στο ποδόσφαιρο, να κάνει προπόνηση κλπ. Όταν κατάλαβα ότι έκανα το λάθος, το οποίο έλεγα στους υπόλοιπους γονείς να το αποφεύγουν, τότε το παιδί άρχισε να έχει εμπιστοσύνη στον εαυτό του, να παίρνει πρωτοβουλίες, να μπορεί να παίξει, να θέλει να παίξει, να διασκεδάζει και τώρα ασχολείται με το ποδόσφαιρο γιατί αγάπησε πραγματικά το άθλημα. Εμείς οι γονείς κάνουμε κακό στα παιδιά μας από υπερβολική αγάπη. Ο κάθε ποδοσφαιριστής ξέρει ποια είναι τα πραγματικά του όρια, άσχετο αν κάνει πως δεν τα γνωρίζει, λέγοντας ένα ψέμα στον εαυτό του. Μόλις αντιληφθεί ποια σημεία του θέλουν βελτίωση και προσπαθήσει η εξέλιξη του είναι τρομερή.

Μετά από τα παιχνίδια συζητάτε με την ομάδα τα λάθη που έγιναν;

Βέβαια! Συζητάμε και τα λάθη μας και τα σωστά. Έχω τους συνεργάτες μου και κάθε Παρασκευή υπάρχει βιντεοπροβολή. Βλέπουμε τα λάθη που κάναμε, βλέπουμε τα θετικά, γιατί δεν κάνουμε μόνο λάθη κάνουμε και σωστά γίνεται μια μεγάλη κουβέντα είτε στα αποδυτήρια ή κατ ιδίαν με κάθε ποδοσφαιριστή. Επίσης σε κάποιες προπονήσεις παίζω και εγώ μαζί τους, για να τους δείξω πως παίζεται το πραγματικό ποδόσφαιρο (γέλια)….. μου αρέσει να είμαι κοντά με τα παιδιά – παίχτες.

Κάνετε και εσείς αυτό που κάνει η U14; Δηλαδή καλείτε ποδοσφαιριστές της πρώτης ομάδας στις προπονήσεις;

Όχι, δεν έχει γίνει αυτό ακόμα. Οι ποδοσφαιριστές της U17 και τη U20 είναι σε άμεση επαφή με την πρώτη ομάδα. Πηγαίνουμε στα γήπεδα… και γενικά έχουμε στενότερες σχέσεις, όπως και με τους προπονητές της U20 και της πρώτης ομάδας. Η ιδέα των προπονητών της U14 και γενικότερα η υλοποίησή της είναι πάρα πολύ καλή και βοηθάει τα παιδιά να αντιληφθούν «το που βρίσκομαι».

Θεωρείτε ότι πρέπει να γίνονται ημερίδες, στις οποίες ο προπονητής να ενημερώνει τους γονείς για διάφορα θέματα;

Βέβαια! Εμείς το κάνουμε στον Ατρόμητο. Καλούμε τους γονείς στην αρχή της περιόδου, τους εξηγούμε τους κανόνες και τους εφιστούμε την προσοχή ότι θα πρέπει να τηρούνται από όλους.

Οι κανόνες τηρούνται;

Βεβαίως! Υπάρχει ο τεχνικός διευθυντής, ο κος Αποστόλου ο οποίος είναι από πάνω. Αν δεν τηρηθούν γίνονται παρατηρήσεις. Οι γονείς γνωρίζουν πως θα πρέπει να συμπεριφέρονται επαγγελματικά απέναντι στην ομάδα… Όπως και η ομάδα συμπεριφέρεται επαγγελματικά, για το κοινό όφελος… Γιατί όταν ωφεληθεί το παιδί, θα ωφεληθεί και η ομάδα και το ανάποδο. Αυτός είναι ο στόχος μας! Φαντάζομαι, αρκετοί γονείς το αντιλαμβάνονται αυτό.

kaltsis1

Έχει έρθει ποτέ κάποιο παιδί να σας πει ότι σταματάει το ποδόσφαιρο για τον οποιονδήποτε λόγο;

Φυσικά. Οι δυσκολίες σε αυτήν την ηλικία είναι ότι τα παιδιά θα πρέπει να συνδυάσουν τις σπουδές τους και το ποδόσφαιρο και θα πρέπει να αποφασίσουν. Είναι λίγο δύσκολο να συνδυαστούν σε αυτήν την ηλικία, γιατί υπάρχουν πάρα πολλές ώρες φροντιστηρίου, ώρες προπόνησης και γενικότερα υποχρεώσεις. Υπάρχουν και 2-3 ποδοσφαιριστές, οι οποίοι επέλεξαν πανελλήνιες και έδωσαν το βάρος τους εκεί. Αυτός ήταν ο λόγος που σταματήσανε και διέκοψαν προσωρινά της ποδοσφαιρική τους εξέλιξη.

Έχει τύχει ποτέ να προπονείτε κάποιον ποδοσφαιριστή ο οποίος “δεν το έχει…” και να τον παροτρύνετε να ασχοληθεί με κάτι άλλο;

Είμαστε ξεκάθαροι απέναντι στα παιδιά και ειλικρινείς. Λέμε στα παιδιά αυτό που πρέπει! Άλλωστε, στο τέλος κάθε περιόδου διενεργείται αξιολόγηση για το ποια παιδιά ανεβαίνουν στην παραπάνω ομάδα και το ποια όχι. Τους εξηγούμε και τους λόγους για τους οποίους θεωρούμε ότι δεν μπορούν να σταθούν σε υψηλότερο επίπεδο την συγκεκριμένη στιγμή. Άλλωστε, τα παιδιά είναι μεγάλα και καταλαβαίνουν από μόνα τους αν μπορούν να σταθούν ή όχι. Βέβαια αν κάποιος ποδοσφαιριστής δεν κάνει για τον Ατρόμητο… δεν σημαίνει ότι δεν κάνει και σε κανέναν άλλο σύλλογο ή θα πρέπει να σταματήσει την προσπάθεια και το ποδόσφαιρο. Δεν θα γίνουν όλοι οι ποδοσφαιριστές επαγγελματίες αλλά το μόνο σίγουρο είναι ότι όλοι έχουμε χώρο στο ποδόσφαιρο.

Έχετε σκεφτεί το ενδεχόμενο να κάνατε λάθος με έναν ποδοσφαιριστή, ότι τον αδικήσατε ή ότι ίσως χαλάσατε μία καριέρα; Έχει συμβεί ποτέ;

Το ποδόσφαιρο είναι των πολλών ευκαιριών…, διότι σε μια περίοδο μέσα είναι πολύ δύσκολο ένας τουλάχιστον μέτριος προπονητής να κάνει συνεχόμενα λάθη. Προσπαθώ και είμαι δίκαιος… Θα κάνω λάθος μία φορά… θα κάνω λάθος δύο φορές… δεν θα κάνω και συνέχεια λάθος! Δηλαδή, έναν ποδοσφαιριστή έχω την ευκαιρία να τον δω και να τον ξαναδώ σε πλήθος προπονήσεων, δίνοντάς του πολλές ευκαιρίες. Έχω τους βοηθούς μου, τον γυμναστή, τον τεχνικό διευθυντή, έχω τον προπονητή της επόμενης ομάδας (U20)… Αν αυτοί βλέπουν κάτι, το οποίο δεν το βλέπω εγώ, τότε υπάρχει συνεργασία και το συζητάμε. Επίσης ο παίχτης δεν αξιολογείται μόνο από έναν προπονητή – άνθρωπο αλλά από το γενικότερο επιτελείο της ομάδος. Αλλά να έχω καταστρέψει ποδοσφαιριστή…, όχι ποτέ! Δεν έχει γίνει μέχρι τώρα. Ελπίζω και εύχομαι να μην γίνει! Δεν θα γίνει.

Ποιες είναι οι διαφορές μεταξύ των ακαδημιών της Ελλάδας με αυτές στο εξωτερικό;

Δεν μπορώ να πω ότι έχουμε μεγάλες διαφορές με τις ξένες ομάδες. Στο μόνο που υπάρχει διαφορά είναι στις εγκαταστάσεις, γιατί η τεχνογνωσία σχεδόν σε όλες τις χώρες είναι σχεδόν ίδια. Έχουμε πάρα πολύ καλούς προπονητές, πάρα πολύ καλούς γυμναστές, έχουν ταλέντο τα παιδιά, η μόνη διαφορά είναι οι συνθήκες! Βέβαια οι καλύτεροι ποδοσφαιριστές βγαίνουν και από τις αλάνες! Εγώ αυτό λέω και στα παιδιά… και όσο πιο δύσκολες είναι οι συνθήκες που δουλεύουμε, τόσο περισσότερο εξελισσόμαστε! Μέσα από τα προβλήματα γίνεσαι καλύτερος! Αν έχεις ένα πρόβλημα και δεν προσπαθήσεις να το λύσεις, θα το έχεις για πάντα! Αν όμως τα ξεπερνάς και βρίσκεις καθημερινά λύσεις, θα γίνεις πολύ καλύτερος. Μην ξεχνάμε ότι από τις λατινοαμερικάνικες χώρες… προέρχονται και οι πιο ακριβοπληρωμένοι ποδοσφαιριστές. Επιμένω η διαφορά δεν είναι μεγάλη από τους ξένους συλλόγους. Επειδή και σαν ποδοσφαιριστής και σαν προπονητής έχω συμμετάσχει σε διάφορα τουρνουά του εξωτερικού, οι διαφορές δεν είναι μεγάλες. Μόνο το οικονομικό κομμάτι! Οι ευρωπαϊκοί σύλλογοι επενδύουν πολύ περισσότερα χρήματα στις ακαδημίες, από αυτά που επενδύονται στην Ελλάδα.

Πιστεύετε ότι στις εθνικές ομάδες μπορεί να γίνει δουλειά αντίστοιχη με τους συλλόγους;

Στην Εθνική ομάδα δεν μπορεί να γίνει αντίστοιχη δουλειά. Η εθνική ομάδα παίρνει έτοιμους ποδοσφαιριστές και τους «μοντάρει», τους «κουμπώνει». Δηλαδή ότι δουλειά κάνω εγώ, βγαίνει στον προπονητή της Εθνικής Ελλάδος. Δεν μπορεί να κάνει κάτι άλλο. Το μόνο που μπορεί να κάνει είναι να στήσει την ομάδα τακτικά για έναν αγώνα. Δεν μπορεί και δεν έχει την ευκαιρία και τους χρόνους π.χ. να βελτιώσει κάποιον ποδοσφαιριστή.

Αν σας πρότειναν να αναλάβετε την U17 της Εθνικής Ελλάδος θα το σκεφτόσασταν;

Χωρίς δεύτερη σκέψη. Θα πήγαινα κατευθείαν! Όνειρο μου είναι να προπονήσω την Εθνική! Εντάξει… είναι μακρινό όνειρο… αλλά ποτέ δεν ξέρεις. Βέβαια έχω σταθεί τυχερός μέχρι τώρα, που στις ομάδες που ήμουν, προπονούσα ποδοσφαιριστές υψηλού επιπέδου και προδιαγραφών. Ελπίζω να συνεχίσω….
Στόχος μου είναι να εμπνέω τους παίκτες μου και να τους κάνω να αγαπήσουν τον αθλητισμό και ειδικότερα το ποδόσφαιρο για πάντα….

Βασίλης Καλτσής
Προπονητής UEFA A’
Έχει διατελέσει προπονητής από το 2004 έως και σήμερα στις παρακάτω ομάδες:
ΠΑΕ Ατρόμητος Αθηνών (3 σεζόν έως και σήμερα),
ΠΑΕ Πανιώνιος U21-U18 (2 σεζόν) ,
Ενωσιακός Προπονητής Μικτή Αθηνών U13 (προπαίδες, 2 σεζόν),
Κένταυρος Βριλησσίων U17(3σεζόν) προπονητής και Τεχνικός Υπεύθυνος Ακαδημιών
Άτλας Κυψέλης Α΄ ομάδα (3 σεζόν)

300X250 NEW
300X250 NEW